Tavira zonder auto: wat er met trein, bus en veerboot echt kan

Tavira is een van de weinige plaatsen aan de Algarve waar een huurauto geen voorwaarde is. De stad ligt aan de spoorlijn, de oude stad steek je in twintig minuten te voet over, en de weg naar het strand gaat sowieso over water – daar helpt een auto niet bij.

Het probleem zit niet in de heenreis. Het zit in de terugreis aan het eind van de middag en in wat er in het weekend niet rijdt.

Vanaf de luchthaven Faro hierheen

Op de luchthaven Faro is geen treinstation. Wie in het boekingsportaal een “directe trein vanaf Faro Airport” ziet, ziet een verbinding met een overstap die daar niet als zodanig wordt vermeld.

De reis bestaat uit twee delen:

Eerst bus 16 vanaf de terminal naar de stad Faro. Die rijdt een- tot tweemaal per uur van de vroege ochtend tot middernacht, kost bij de chauffeur ruim twee euro en eindigt bij het busstation, van waaruit het zo’n 200 meter naar het treinstation is. Hij stopt ook bij het station zelf.

Daarna de regionale trein op de Linha do Algarve. Faro–Tavira is ongeveer 29 spoorkilometer en zo’n 37 minuten, het kaartje kost een paar euro, en over de dag verspreid rijden de treinen ongeveer eens per een tot twee uur.

Met overstap en wachttijd is dat een goed uur tot anderhalf – voor twee kaartjes samen onder de tien euro per persoon.

Het alternatief zonder overstap is regionale buslijn 67, Faro – Olhão – Tavira – Vila Real de Santo António. Die doet er ongeveer een uur over en kostte laatst zo’n € 5,80, maar rijdt maar vier keer per dag. Dat is de juiste keuze als er een afgang past bij je aankomsttijd, en de verkeerde als je daarvoor twee uur op de luchthaven moet zitten.

In de stad: alles te voet

Het station ligt aan de rand van de oude stad, de wandeling naar het centrum duurt ongeveer een kwartier en eindigt op kasseien. Met een koffer is dat het onaangenaamste deel van de hele reis; een taxi voor dat stukje kost weinig.

Het busstation ligt aan de Rua dos Pelames, vijf minuten lopen van de Praça da República.

Binnen de stad heb je daarna niets meer nodig. Het kasteel, de markthal, de oude brug over de Gilão en de rivierpromenade liggen allemaal binnen een straal die je meerdere keren per dag te voet aflegt. Wat daar de moeite waard is, staat in Bezienswaardigheden Tavira; waar de kasseien een probleem worden, in Tavira met beperkte mobiliteit.

Naar de stranden zonder auto

Alle vier de toegangen werken zonder auto, maar elk op zijn eigen manier.

Praia do Barril via Pedras d’el Rei. Buslijn 105 doet er zo’n 15 minuten over. Daarna een dam en een vlakke kilometer over de zoutvlakte, te voet een goed kwartier of met het treintje voor een tot twee euro per richting. Dit is het enige eilandstrand zonder boot – en daarmee het enige dat niet afhangt van de veerdienstregeling.

Terra Estreita via Santa Luzia. Dezelfde lijn 105, ongeveer 10 minuten, dan de veerboot. Die vaart echter alleen van juni tot en met oktober.

Ilha de Tavira via Quatro Águas. De aanlegsteiger ligt ruim twee kilometer buiten het centrum, achter de zoutpannen, zonder schaduw over de hele route. Te voet in juli is geen goed idee. Van maart tot en met oktober vertrekt er ook een bootje midden in de stad, aan de Rua José Pires Padinha bij de markt – dat is de toegang zonder auto en zonder bus.

Cabanas de Tavira. Buslijn 41, ongeveer 15 minuten. Het kan ook met de trein: halte Conceição ligt een goede twaalf tot vijftien minuten lopen van het centrum, en wordt ongeveer elke twee uur aangedaan.

Welk strand bij welke leeftijd past, staat in Kindvriendelijke stranden bij Tavira; of het seizoen het überhaupt toelaat, in Beste reistijd voor Tavira.

Waar het misgaat

De buslijnen rond Tavira zijn lokale lijnen voor bewoners, geen strandshuttles.

Vier tot zes afgangen per dag doordeweeks, in het weekend minder of helemaal niet. De laatste rit van Tavira naar Santa Luzia gaat vroeg in de avond, de eerste kort na zevenen ’s ochtends. Wie ’s middags nog op het strand ligt en de terugreis niet vooraf heeft nagekeken, legt die te voet af.

Daarbij drie kleinigheden die samen een dag kunnen kosten:

• Het kaartje koop je bij de chauffeur, in munten of kleine biljetten. Voor een briefje van twintig heeft die vaak geen wisselgeld.
• Bus- en veerdiensten zijn twee losse dienstregelingen. Ze zijn niet op elkaar afgestemd, en de veerboot is van de twee de onverbiddelijkste.
• In de winter wordt allebei schaarser: minder bussen, zes tot zeven veerdiensten in plaats van elk half uur.

De regel die daaruit volgt is onspectaculair en redt de middag: eerst de laatste terugreis nakijken, dan pas de heenreis plannen.

Welke tours bereikbaar zijn zonder auto

Dat is de vraag waar het bij het boeken op vastloopt – het vertrekpunt staat zelden waar je het verwacht.

In de stad zelf vertrekken het toeristentreintje door de oude stad (45 minuten, vanaf € 7), de privé-tuktuktour door de oude stad en de zoutpannen (2 uur, vanaf € 55) en de tuktuktour met een stop bij een chocoladeatelier (1,5 uur, vanaf € 49). Het Ciência Viva-museum (vanaf € 9) ligt sowieso aan de rivier.

In Cabanas de Tavira vertrekken twee boottochten: de dolfijnobservatie (2,5 uur, vanaf € 38) en de vieruur durende octopusroute (vanaf € 35). Beide zijn bereikbaar met lijn 41 of via halte Conceição – maar beide beginnen ’s ochtends, precies wanneer de dienstregeling het dunst is. Voor deze twee loont het de moeite om de eerste afgang van de dag te checken voordat je boekt.

Bij alles met “vanaf Tavira” in de titel – de jeeptochten naar zoutpannen en vissersdorpjes (vanaf € 67) of de achturige wandeltocht naar de klippen van Benagil (vanaf € 60) – staat op de boekingspagina of er ophaal bij het hotel is of dat er een vast vertrekpunt geldt. Dat is de vraag die je vóór het boeken stelt, niet erna. Wij vermelden hier geen ophaalservice die we niet kunnen bevestigen.

De boottocht langs de vissersdorpjes Santa Luzia en Cabanas (3 uur, vanaf € 34) en de tafelolijffabriek met proeverij (1,5 uur, vanaf € 29) hebben eigen vertrekpunten – daarvoor geldt hetzelfde.

Waarvoor een auto toch het eerlijke antwoord is

Cacela Velha, het dorp boven de lagune, en de stranden ten oosten daarvan liggen buiten bereik van de lokale lijnen. Je komt er wel, maar zelden terug wanneer het jou uitkomt.

De Serra do Caldeirão in het achterland heeft geen bruikbaar openbaar vervoer.

Vroege afgangen en late terugkeer – elke tour die vóór acht uur begint of na zeven uur ’s avonds eindigt, botst met de dienstregeling.

Al het andere gaat zonder. En wat met de trein zelfs beter gaat dan met de auto: de buurplaatsen aan dezelfde lijn. Olhão, Fuseta, Vila Real de Santo António aan de grensrivier – allemaal bereikbaar zonder op zoek te hoeven naar een parkeerplek. Wat daar te vinden is, staat in Oost-Algarve: de kust achter de lagune.

Nog één eerlijk punt: zonder auto kost een dag meer planning en minder geld. Bij vier personen zijn de bespaarde huurauto- en brandstofkosten de grootste post van een week – uitgerekend in Wat kost een week Tavira met kinderen. Daar staat tegenover dat de dag afhangt van dienstregelingen die niemand voor toeristen heeft gemaakt.

Boekbaar per soort: Ria Formosa boottochten, Tavira oude stad-tours, Zoutpannen en flamingo’s, culinaire tours en het hele aanbod onder Excursies in Tavira.